นั่งสมาธิอย่างไรถึงสงบจริง

[เกมส์]

นั่งเพื่ออะไร ที่ถามเพราะอยากทราบจริงๆ ที่ให้นั่งหลับตาพุทธ โธๆ นั้นคือหลักที่ถูกแล้วหรือปล่าวอันนี้ไม่ทราบ
หลักคืออะไร เพราะหนังสือที่มีให้อ่านมากมาย ก้อมากมายหัวข้อและวิธีการเหลือเกิน
นั่งไปเรื่อยๆ บ่อยๆ ใช่หรือไม่จึงจะค่อยๆเข้าใจไปเอง สงบแล้วเห็นอะไร เมื่อสงบความคิดยังคิดอยู่หรือปล่าว หรือนิ่งเงียบไปเพราะสงบ
วานผู้รู้จริงที่นั่งถึงขั้นสงบแล้วช่วยแก้ความข้องใจด้วย ขอบพระคุณ

[เกมส์]

ไม่เหงมีใครตอบเลย .....

[orapin]

จงหายใจเข้า หายใจออก อยู่อย่างนี้แหละ อย่าใส่ใจกับอะไรทั้งนั้น ให้กำหนดอยู่กับลมหายใจ ไม่ต้องคิดว่าจะเอานั้น จะทำนี่ ให้รู้จักแต่ลมเข้า-ลมออก เข้า ออก พุท-เข้า โธ-ออก อยู่กับลมหายใจ เอาอันนี้เป็นอารมณ์
ให้ทำอยู่อย่างนี้จนกระทั่งลมเข้าก็รู้จัก ลมออกก็รู้จัก ให้รู้จักอยู่อย่างนั้นจนจิตสงบ หมดรำคาญ ไม่ฟุ้งซ่านไปไหน ยังไม่ต้องมีจุดหมายอะไร นี่แหละเบื้อแรกของการปฏิบัติ
ถ้ามันสบาย ถ้ามันสงบ มันก็จะรู้จักของมันเอง ทำไปเรื่อยๆ ลมก็จะน้อยลง อ่อนลง กายก็อ่อน จิตก็อ่อน มันเป็นไปตามเรื่องของมันเอง นั่งก็สบาย ไม่ง่วง ไม่หาวนอน จะทำอย่างไรมันดูจะคล่องไปทุกอย่าง นิ่ง สงบ จนพอออกจากสมาธิ จึงมานึก "บ๊ะ มันเป็นอย่างนี้หนอ" แล้วก็นึกถึงความสงบอันนั้น ไม่ลืมสักที
สิ่งที่ติดตามเราเรียกว่า สติ - ความระลึกได้ สัมปชัญญะ - ความรู้ตัว เราจะพูดอะไร ทำอะไร จะไปนั้นไปนี่ จะเดินก็ดี จะนั่งก็ดี ให้รู้จักเรื่องของมัน ให้มีสติอยู่เสมอ ติดตามมันไป ให้ทำอยู่อย่างนี้
เดินจงกรม ก็คือ เดินกลับไปกลับมา เดินจงกรมไม่ใช่ของง่าย บางคนเห็นเดินกลับไปมาเหมือนคนบ้า แต่หารู้ไม่ว่า การเดินจงกรมนี่ทำให้เกิดปัญญานักละ เดินกลับไปมา ถ้าเหนื่อยก็หยุด กำหนดจิตนิ่ง กำหนดลมหายใจให้สบาย เมื่อสบาย ก็ทำให้รู้สึกกำหนดการเดิน แล้วอิริยาบถ มันก็เปลี่ยนไปเอง การยืน การเดิน การนั่ง การนอนอ มันเปลี่ยน คนเราจะนั่งรวดเดียวไม่ได้ ยืนอย่างเดียวไม่ได้ นอนอย่างเดียวก็ไม่ได้ มันจะต้องอยู่ตามอริยาบถเหล่านี้ ทำอริยาบถทั้งสี่ให้มีประโยชน์ ให้มีความรู้สึกตัวอยู่อย่างนี้
ถ้าพูดให้ดูง่ายๆ เอาแก้วใบนี้ไปตั้งไว้ 2 นาที ได้สองนาทีก็ย้ายไปตั้งที่อื่น แล้วก็เอามาตั้งไว้ ให้ทำอยู่อย่างนี้ ทำไป ทำไป ทำจนให้มันทุกข์ ให้มันสงสัย ให้มันเกิดปัญญาขึ้น "นี่ คิดอย่างใดหนอ แก้วยกไปยกมาเหมือนคนบ้า" มันจะคิดของมันไปเรื่อย ใครจะว่าก็ช่าง กำหนดอยู่อย่างนี้เป็นเรื่องของการกระทำ

จะดูลมหายใจเข้าออกก็เหมือนกัน ให้นั่งขาขวาทับขาซ้าย ให้ตัวตรง สูดลมเข้าให้เต็ม ให้ออกให้หมดท้อง สูดเข้าให้เต็มปล่อยออกให้หมด อย่าไปบังคับมัน ลมจะยาวแค่ไหน สั้นแค่ไหน จะค่อยแค่ไหน ช่างมัน ให้สบายแต่อย่าไปหลงถ้าหลงก็ให้หยุดดูว่าจิตไปไหน จิตจึงไม่ตามลม ให้หาจิตกลับมา
ให้ทำอยู่อย่างนั้น ทำเหมือนกับว่า จะไม่ได้อะไร ไม่เกิดอะไร ไม่รู้ว่าใครมาทำ แก็ทำอยู่อย่างนั้น เหมือนข้าวในฉาง แล้วเอาไปหว่านลงดิน ทำเหมือนจะทิ้ง หว่านลงในดินทั่วไปโดยไม่สนใจ มันกลับเกิดหน่อ เกิดกล้า เอาไปดำกลับได้กินข้าวเม่าขึ้นมา
อันนี้ก็เหมือนกัน นั่งเฉยๆ บางครั้งจะนึกว่า "จะนั่งเฝ้าดูมันทำไมนะลมเนี่ย ถึงไม่เฝ้า มันก็เข้าออกอยู่แล้ว" มันหาเรื่องคิดไปเรื่อย มันเป็นปกติของคน เรียกว่าอาการของจิต พยายามทำไป ให้มันสงบ
เมื่อมันสงบแล้ว ลมจะน้อยลง ร่างกายจะอ่อนลง จิตก็อ่อนลง มันจะอยู่พอดีของมัน จนกระทั่ง นั่งอยู่เฉยๆ เหมือนไม่มีลมหายใจเข้าและออก แต่มันก็ยังอยู่ได้ ถึงตอนนี้ อย่าตื่น อย่าหนี เพราะคิดว่าเราจะหยุดลมหายใจ นั่นแหละมันสงบแล้ว ไม่ต้องทำอะไร นั่งเฉยๆ ดูมันไปเรื่อยๆ
บางทีอาจจะคิดว่า "เอ เราหายใจอยู่เปล่านี่" แต่อย่างไรก็ช่างมันไม่ว่าเกิดความรู้สึกอะไร ให้ดูมัน รู้มัน แต่อย่าไปหลงใหลกับมัน
ทำไปจนขี้เกียจทำ ขี้เกียจสิ้นสุดที่ไหน หามันให้เห็น ที่สุกของขี้เกียจมันอยู่ไหน มันจะเหนื่อยตรงไหน ไม่ใช่จะพูดกับตนเองว่า สงบ สงบ สงบ แล้วพอนั่งปุ๊บก็ให้มันสงบได้เลย ครั้นมันไม่สงบอย่างคิดก็จะเลิก ขี้เกียจ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีวันได้สงบ
แต่มันพูดง่าย หากทำยาก เหมือนพูดว่า ทำนาไม่ยากเลย ครั้นพอไปทำ วัวก็ไม่รู้จัก คราด ไถ ก็ไม่รู้จัก ทุกเรื่องพูดไม่ยากแต่พอลงมือทำโครตยาก
หาความสงบอย่างนี้ ใครๆก็อยากสงบด้วยกันทั้งนั้น ความสงบมันก็อยู่ตรงนี้แหละ แต่เราไม่ทันได้รู้จักมัน จะถามจะพูดกันสักเท่าไหร่ ก็ไม่รู้จักขึ้นมาได้หรอก
ฉะนั้นให้ทำ ให้ตามรู้จักให้ทันว่า พุท-เข้า โธ-ออก ไม่เป็นก็ทำไป ไม่เห็นก็ทำไป ให้ทำไปอยู่อย่างนั้น แล้วเราจะรู้จักมันเอง
การฝึกจิตไม่เหมือนฝึกสัตว์ จิตนี่เป็นของฝึกยากแท้ๆ แต่อย่าไปท้อง่ายๆ ถ้ามันคิดไปทั่วทิศก็กลั้นใจมันไว้พอใจมันจะขาด มันก็คิดอะไรไม่ออก มันก็วิ้งกลับมาเอง ทำไปเถอะ
ดังนั้น การปฏิบัตินี้ถ้าเราพิจารณาตามพื้นเพของเรา เช่นว่า เราไม่มีความรู้ในปริยัติ ไม่มีความรู้อะไรอื่นเลย ที่จะให้การปฏิบตัมันเกิดผล ก็ดูความรู้ที่เป็นพื้นเพเดินของเรานั้นแหละ อันนั้นก็คือ "ธรรมชาติของจิต" มันมีของทมันอยู่แล้ว เราจะไปเรียนรู้มัน มันก็มีอยู่ หรือเราจะไม่ไปเรียนรู้มันก็มีอยู่ อย่างที่ท่านพูดว่า พระพุทธเจ้าจะบังเกิดขึ้นก็ตามไม่เกิดก็ตาม ธรรมะก็คงอยู่อย่างนั้น เพราะธรรมะเป็นสัจธรรม ไม่พลิกแพลงไปไหน มันมีของมันอยู่  เราไม่เข้าใจสัจธรรม ก็ไม่รู้ว่าสัจธรรมเป็นอย่างไร นี่เรียกว่า การพิจารณาในความรู้ของผู้ปฏิบัติที่ไม่มีพื้นปริยัติ
ขอให้ดูจิต พยายามอ่านจิตของเจ้าของ พยายามพูดกับจิตของเจ้าของ มันจึงจะรู้เรื่อง ค่อยๆทำไป
 
ทั้งหมดที่ยกมาคือวิธีสอนที่หลวงปู่ชา สอนพระที่วัดให้ปฏิบัติ ลองทำดู ถ้าอ่านแล้วไม่เข้าใจลองอ่านใหม่ดูแล้วความเข้าใจมันจะมาเอง

[depression]

น่าจะให้ไปอ่านพระไตรปิฎกซะก่อน มั้ง

จะได้รู้ว่าพุทธศาสนา เป็นศาสนาที่ต้องปฏิบัติเอง ต้องรู้เอง

[เกมส์]

การสงสัยเพื่อความรู้แจ้งไม่ใช่เรื่องแปลกหรือผิด การดูแคลนผุู้นั้นหรือประเสริฐแล้ว...
ขอบคุณสำหรับผู้ที่ตอบให้แจ้ง ในหนึ่งห้องเรียนมีนักเรียนที่สงสัยเหมือนๆกัน ผมเป็นคนกล้ายกมือเพื่อถาม...
คำตอบท่านแค่ครั้งเดียวคลายความสงสัยของนักเรียนอีกหลายที่ไม่กล้ายกมือ เพราะกลัวคนอื่นดูแคลนว่าด้อยปํญญา

[orapin]

คุณเกมส์สงบไว้ สงบไว้  อย่าไปของขึ้น เขาอาจจะปรารถนาดีแต่วิธีการถ่ายทอดอาจไม่นุ่มนวลเพราะเราไม่รู้จักกันเลยไม่รู้จักนิสัยใจคอ ถ้าเป็นเพื่อนสนิทตอบเราแบบนี้เราก็อาจจะไม่รู้สึกอะไรก็ได้จริงไหม๊คะ คนที่เข้ามาตอบมีทั้งลูกศิษย์และไม่ใช่ลูกศิษย์  แต่พี่น่ะเป็นลูกศิษย์ก็เลยมาตอบให้เพราะอะไรรู้ไหม๊ ทุกวันนี้พี่นั่งพี่ยังไม่หงบเลย เชื่อไหม๊  พอนั่งปั๊บก็ฟุ้งเลยไปมันเรื่อยเปื่อย  เขาถึงได้บอกไงครับว่าการทำบาปกับสะสมบุญนี่มันใช้ความพยายามและความอดทนต่างกันเยอะ  ทำบาปเนี่ยบางทีไม่ต้องทำใจ ไม่ต้องคิดก่อน  แต่เวลาจะสะสมบุญนี่ต้องรอจังหวะและเวลา เอ้ยวันนี้ง่วงเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยนั่ง เอ้าวันนี้จะนั่งดันมีงานเลี้ยงอะไรแบบนี้ อุปสรรคในการทำดีมันมีเยอะจริง ๆ นะ  ที่พี่กล้าพูดเพราะตัวเองก็เป็น  แต่พอไปปรึกษาพี่อ๋อพี่อ๋อว่าไงรู้ไหม๊  ฟุ้งก็ขอให้นั่ง มันจะฟุ้งไปไหนก็ขอให้นั่ง แม้เพียงแค่ชั่วงูแลบลิ้น เราก็ได้เริ่มแล้ว  ทุกวันนี้แม้จะไม่ได้ทุกวัน  แต่ทุกครั้งที่คิดถึงว่าพอนั่งแล้วนอนหลับสบาย ไม่ฝันร้าย แล้วก็หลับได้ลึกและก็สนิทมากขึ้น ไม่ฟุ้งซ่านเหมือนตอนนั่งสมาธิพี่ก็มักจะต้องนั่งให้ได้ทุกวัน ไม่เช้าก็ก่อนนอน ไม่ก่อนนอนก็ตอนเที่ยง(ในห้องทำงานนั่นล่ะ)  วิธีการของคนอื่นหรือพระท่านอื่นพี่ไม่ทราบนะคะว่านั่งอย่างไร แต่ถ้าเป็นของครูพี่อ๋อจะสอนทุกครั้งว่าพอออกจากสมาธิแล้วให้แผ่เมตตา ขอให้อุทิศส่วนกุศลบุญทานบารมีที่เรานั่งสมาธิให้กับตัวเรา เจ้าที่เจ้าทาง พ่อแม่พี่น้อง ลูกหลาน อะไรก็สุดแท้แต่ที่เราจะนึกถึงได้ เชื่อเถอะแล้วคุณจะมีความสุขทางใจจริง ๆ  นะจ๊ะ

[tao_si]

แล้วนั่งบนเก้าอี้ทำงานได้ไหม แบบว่าไม่ได้นั่งขัดสมาธิอ่ะครับ

[เกมส์]

คุณเกมส์สงบไว้ สงบไว้  อย่าไปของขึ้น เขาอาจจะปรารถนาดีแต่วิธีการถ่ายทอดอาจไม่นุ่มนวลเพราะเราไม่รู้จักกันเลยไม่รู้จักนิสัยใจคอ ถ้าเป็นเพื่อนสนิทตอบเราแบบนี้เราก็อาจจะไม่รู้สึกอะไรก็ได้จริงไหม๊คะ คนที่เข้ามาตอบมีทั้งลูกศิษย์และไม่ใช่ลูกศิษย์  แต่พี่น่ะเป็นลูกศิษย์ก็เลยมาตอบให้เพราะอะไรรู้ไหม๊ ทุกวันนี้พี่นั่งพี่ยังไม่หงบเลย เชื่อไหม๊  พอนั่งปั๊บก็ฟุ้งเลยไปมันเรื่อยเปื่อย  เขาถึงได้บอกไงครับว่าการทำบาปกับสะสมบุญนี่มันใช้ความพยายามและความอดทนต่างกันเยอะ  ทำบาปเนี่ยบางทีไม่ต้องทำใจ ไม่ต้องคิดก่อน  แต่เวลาจะสะสมบุญนี่ต้องรอจังหวะและเวลา เอ้ยวันนี้ง่วงเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยนั่ง เอ้าวันนี้จะนั่งดันมีงานเลี้ยงอะไรแบบนี้ อุปสรรคในการทำดีมันมีเยอะจริง ๆ นะ  ที่พี่กล้าพูดเพราะตัวเองก็เป็น  แต่พอไปปรึกษาพี่อ๋อพี่อ๋อว่าไงรู้ไหม๊  ฟุ้งก็ขอให้นั่ง มันจะฟุ้งไปไหนก็ขอให้นั่ง แม้เพียงแค่ชั่วงูแลบลิ้น เราก็ได้เริ่มแล้ว  ทุกวันนี้แม้จะไม่ได้ทุกวัน  แต่ทุกครั้งที่คิดถึงว่าพอนั่งแล้วนอนหลับสบาย ไม่ฝันร้าย แล้วก็หลับได้ลึกและก็สนิทมากขึ้น ไม่ฟุ้งซ่านเหมือนตอนนั่งสมาธิพี่ก็มักจะต้องนั่งให้ได้ทุกวัน ไม่เช้าก็ก่อนนอน ไม่ก่อนนอนก็ตอนเที่ยง(ในห้องทำงานนั่นล่ะ)  วิธีการของคนอื่นหรือพระท่านอื่นพี่ไม่ทราบนะคะว่านั่งอย่างไร แต่ถ้าเป็นของครูพี่อ๋อจะสอนทุกครั้งว่าพอออกจากสมาธิแล้วให้แผ่เมตตา ขอให้อุทิศส่วนกุศลบุญทานบารมีที่เรานั่งสมาธิให้กับตัวเรา เจ้าที่เจ้าทาง พ่อแม่พี่น้อง ลูกหลาน อะไรก็สุดแท้แต่ที่เราจะนึกถึงได้ เชื่อเถอะแล้วคุณจะมีความสุขทางใจจริง ๆ  นะจ๊ะ

ตอนตอบกลับนั้นผมอารมณ์ปกติครับ อิอิ และใช้คำที่เรียบแต่เข้าใจง่ายที่สุด จริงๆผมศึกษามาประมาณนึงพอรู้บ้างเพียงต้องการคำตอบที่มากกว่าหนึ่งเท่านั้นเองครับผม

[เกมส์]

แล้วนั่งบนเก้าอี้ทำงานได้ไหม แบบว่าไม่ได้นั่งขัดสมาธิอ่ะครับ

การทำสมาธิ ทำได้ทุกขณะครับ ขอแค่อยู่ในสถานที่และเวลาที่เหมาะสมครับ

[depression]

วิชา, ร้อน

จริงๆ, ไม่ได้, อด

[kittypet]

พี่ข้างบนเป็นไรมากรึปล่าวคะ งง

[AingAing]

เริ่มนั่งมาได้ ประมาณ สิบกว่าวันแล้วค่ะ ยังไม่เห็นผลอะไรเหมือนกัน บางคืนมีสัปหงกด้วย แต่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะนั่งทุกวัน ตั้งกะเริ่มทำมา ขาดไป 1 วันเองค่ะ ไม่รู้เหมือนกันนั่งไปทำไม แค่ต้องการนั่ง ให้มันสงบ แต่ก็ยังหา ความสงบไม่เจอ (อิอิ คริคริ หุหุ) เริ่มคิดจะนั่งก็เพราะ เคยอ่านที่พี่อ๋อเขียนไว้น่ะค่ะ ว่านั่งไปเถอะ ได้ไม่ได้ ให้นั่งไว้ก่อน สู้ต่อไป ทาเคชิ

[เกมส์]

เริ่มนั่งมาได้ ประมาณ สิบกว่าวันแล้วค่ะ ยังไม่เห็นผลอะไรเหมือนกัน บางคืนมีสัปหงกด้วย แต่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะนั่งทุกวัน ตั้งกะเริ่มทำมา ขาดไป 1 วันเองค่ะ ไม่รู้เหมือนกันนั่งไปทำไม แค่ต้องการนั่ง ให้มันสงบ แต่ก็ยังหา ความสงบไม่เจอ (อิอิ คริคริ หุหุ) เริ่มคิดจะนั่งก็เพราะ เคยอ่านที่พี่อ๋อเขียนไว้น่ะค่ะ ว่านั่งไปเถอะ ได้ไม่ได้ ให้นั่งไว้ก่อน สู้ต่อไป ทาเคชิ

คับผมก้อว่างั้น สู้ต่อไป คิดซะว่าอะไรยากๆ มันท้าทายครับ เราจะค่อยสงบ ๆๆ

[เกมส์]

พี่ข้างบนเป็นไรมากรึปล่าวคะ งง

อิอิ อย่าใส่ใจครับ ...

[วิญญูชนจอมปลอม]

อนุโมทนาสาธุครับ ดีแล้วมาถาม ดีแล้วที่ปฎิบัติ
ไปอ่านพระไตรปิฏก กว่าจะอ่านจบ ถ้าเกิดตายก่อน อดปฏิบัติอีก

มีคนนึงถามว่าทำไมไม่พากันไปให้ถึงนิพพาน เลยมีคนสวนว่านิพพานหน้าตายังไง บอกมาทีสิ(คนถามเงียบครับ)
คนถามนี่ไม่ได้ว่าปฏิบัติดีอะไร เอาแต่สายเสน่ห์ แต่บอกคนอื่นไปนิพพาน ตลกดี...

[เกมส์]

อนุโมทนาสาธุครับ ดีแล้วมาถาม ดีแล้วที่ปฎิบัติ
ไปอ่านพระไตรปิฏก กว่าจะอ่านจบ ถ้าเกิดตายก่อน อดปฏิบัติอีก

มีคนนึงถามว่าทำไมไม่พากันไปให้ถึงนิพพาน เลยมีคนสวนว่านิพพานหน้าตายังไง บอกมาทีสิ(คนถามเงียบครับ)
คนถามนี่ไม่ได้ว่าปฏิบัติดีอะไร เอาแต่สายเสน่ห์ แต่บอกคนอื่นไปนิพพาน ตลกดี...

ครับ ตลกดี .... ก็คนมีหลายแบบพระพุทธองค์ถึงแบ่งคนเป็นบัวสี่เหล่าสินะครับ
เรื่องนั่งสมาธิจะว่าง่ายก้อง่ายจะว่างงก้องงครับ เลยต้องหาผู้รู้มาช่วยตอบ สมัยนี้ระบบการสื่อสารดี หาข้อมูลได้ง่ายก้อสู้ถามไปเลย แล้วเก็บข้อมูลมากลั่นกรองด้วยเองอีกจะเร็วกว่ามานั่งไปแบบผิดๆถูกๆน่ะครับ อีกอย่างเราก้อมาแชร์กัน ผมว่าดีกว่าเก็บข้อมูลดีๆไว้คนเดียวครับ