ครู สั่ง....( สอน )... ภาค 3 ตอน 1
ตอนนี้ขอให้ชื่อเรื่องว่า ธรรมชาติ ก็แล้วกันนะครับ
จริงๆ แล้วคำว่า ธรรมชาติ เมื่อแรกที่ทุกคนได้ยิน ก็คงจะนึกถึง และตีความไม่แตกต่างกันไปจาก ธรรมชาติ คือ ต้นไม้ ใบหญ้า ทิวทัศน์ น้ำตก ภูเขา หรือ ทะเล แหล่งท่องเที่ยวที่สวยงามกันใช่ไหมหล่ะครับ ซึ่งผมเองก็คิด และเข้าใจคำๆ นี้ ไม่ได้ต่างไปจากทุกๆ คนเลยในครั้งแรก หรือตั้งแต่เราเกิดมา ก็ว่าได้
คำว่า ธรรมชาติ ในความหมายของพจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้ให้คำนิยามของคำว่า ธรรมชาติ ไว้ว่า
ธรรมชาติ น. สิ่งที่เกิดมีและเป็นอยู่ตามธรรมดาของสิ่งนั้น ๆ, ภาพภูมิประเทศ.
ว. ที่เป็นไปเองโดยมิได้ปรุงแต่ง
ส่วนทางฝรั่งเขาก็ได้ให้คำนิยามของคำว่า ธรรมชาติ หรือ natural ไว้ว่า
natural was found in the Cambridge Advanced Learner's Dictionary at the entries listed below.
• natural adjective NOT ARTIFICIAL
• natural adjective EXPECTED
• natural adjective MUSIC
• natural noun
• natural childbirth noun
• natural gas noun
• natural history noun
• natural language noun
• natural resources plural noun
• the natural sciences plural noun
• natural selection noun
• natural wastage noun
• die a natural/violent death
• someone's natural mother/father/parent
• die a natural death, at die a/the death
เอาหล่ะครับมาเข้าเรื่องกันสำหรับวันนี้ ที่เกริ่นไว้เรื่องราวที่ว่าด้วย ธรรมชาติ พร้อมทั้งพยายามหาข้อมูลที่มาอ้างอิง ด้วยไม่อยากให้คิดกันว่า พวกเราคิดแปลก หรือแตกต่างไปจากที่ความเป็นจริงอะไรกันมากมาย ....เพราะเราก็ยังเป็นกันแค่ ...คนธรรมดา ที่ดำรงชีวิตอยู่ท่ามกลาง ธรรมชาติ ที่เรากำลังจะกล่าวถึง
เราเคยคิดกันบ้างไหมว่า ตึกสูงระฟ้า อาคารเรียน โรงพยาบาล โรงแรม เรือ รถยนต์ รถไฟ เครื่องจักร คอมพิวเตอร์ อื่นๆ อีกมากมาย ก็คือธรรมชาติ เช่นกันแต่เป็นธรรมชาติ ที่เราไม่เคยคิดเลยว่า สิ่งเหล่านี้ คือธรรมชาติ เฉกเช่น ต้นไม้ ใบหญ้า ทั่วๆไป
ก้าวเข้ามาใกล้กับตัวเราเอง เรามักจะพูดได้ว่า การเกิด การแก่ การเจ็บ การตาย นั่นคือเป็น ธรรมะ + ชาติ เป็นสิ่งที่เป็นอนิจจัง แต่เราเคยสงสัยไหมว่า เวลาที่เราเป็นฝ่ายที่ได้รับ สิ่งดีๆ จากธรรมชาติ เราก็ยินดี ชื่นชม เช่นมีสมาชิกใหม่เกิดขึ้นมาร่วมงวงศาคณาญาติ เราก็จะยินดี ยอมรับได้ไม่ยากกับความชื่นมื่น ยินดี เหมือนได้ของขวัญ ที่เราชอบ จากบุคคลที่เราเรียกว่า....ธรรมชาติ นั่นเอง
ต่อเมื่อเรามีการสูญเสีย ลาจาก ไกลแสนไกล ไม่มีวันย้อนกลับ หรือการตายจากซึ่งถือเป็นการกลับคืนสู่ธรรมชาติที่ก่อเกิดเป็นตัวเรา เราก็จะเรียกร้อง ร่ำไห้ กล่าวโทษ บุคคลคนเดียวกัน กับคนที่ทำให้เรายินดี ชื่นชม ซึ่งก็คือ ธรรมชาติ อีกนั่นแหล่ะ ทำไมธรรมชาติ ถึงได้ดูโหดร้าย พรากสิ่งที่เรารัก ไปเสีย ยากแก่การทำใจ เราก็คงเศร้าใจไม่น้อย กับสิ่งที่ธรรมชาติได้พรากสิ่งนึงซึ่งเกิดมาจาก ธรรมชาติเอง เมื่อถึงเวลาก็ย่อมกลับสู่ธรรมชาติเป็นของธรรมดา .......เขียนถึงตอนนี้ คงจะคิดว่าผมจะปลง แล้วเตรียมออกบวชแล้วเป็นแน่แท้ กันใช่ไหมหล่ะครับ.....ยังหรอกครับ ยัง....และขอออกตัวไว้ก่อนเลยว่า ผมเองก็ยังไม่ได้ดีมากมายตามที่ตั้งไว้ หรือเป็นคนที่ไม่ยึดติดกับสิ่งเร้าต่างๆ แล้ว แต่เพียงเริ่มได้เรียนรู้ รับรู้ อะไรที่คิดว่าดี จากการที่ได้อยู่ใกล้พี่อ๋อ ที่เป็น ครู ที่คอยให้แนวคิด ชี้แนะแนวทาง มุมมอง ให้ลองคิด เลยอยากจะเอามาถ่ายทอดแบ่งปันเรื่องราว ให้กับสมาชิก บ้านอ๋อ ซี ยู แห่งนี้ ทั้งคนที่ยังไม่ได้มีโอกาส และมีโอกาสได้มาเรียนหรือเคยเจอพี่อ๋อไปแล้ว และอยู่ใกล้ๆ พี่อ๋อ ซึ่งผมกลับมองว่า ….คงไม่ใช่ข้ออ้างใดๆ เลย ที่จะบอกว่า ไม่มีโอกาส ได้เจอ กับพี่อ๋อ ได้พูด หรือ คุย แล้วจะมีแง่คิด มุมมองของชีวิตที่แตกต่าง เหมือนที่ผมได้เกริ่นไว้ ตั้ง แต่ 2 ภาคแรก ..เพราะพี่อ๋อเคยบอกว่า เราคงไม่มีสิทธิ์ที่จะบอกหรือแก้ตัวที่ว่า ถ้าวันนี้มีพุทธองค์ มาจุติ..... เราก็มัวอ้างว่างานยุ่งบ้าง เหนื่อยบ้าง ติดเรียน ติดงาน รถติด ต่างๆนานา เหตุผลที่เราจะสรรหามาเพื่อบอกกับตัวเอง ให้เราสบายใจ เพื่อจะบอกว่าที่ไม่มีเวลา ไม่สามารถจะปฏิบัติได้ เพราะเหตุผลทั้งหลายเหล่านั้น เลยไม่ได้ศึกษาเรียนรู้และให้เกิดปัญญา ให้ได้แง่คิดในการดำรงชีวิต เพราะติดปัญหาไปสารพัด ชีวิตเราก็เลยไม่ดีขึ้น ต่อเมื่อเจอปัญหา ของชีวิต ไม่มีทางออก มืดไปหมด แล้วค่อยเริ่มหันมามองหา ซึ่งก็อาจจะพบกับคำที่ว่า ...สายไปเสียแล้วก็เป็นได้
ทำไม..................เราไม่เริ่ม เรียนรู้ในตอนนี้ วันนี้ วินาที นี้ ทำไมต้องอ้างโน่น อ้างนี่ ตลอดเวลา ดีก็เกิดกับตัวเรา ถ้าเราปฏิบัติ แล้วทำไมหล่ะ .....ยังต้องรอ .........เราเคยฉุกคิดแบบนี้บ้างไหม
ตอนวัยเด็ก ก็บอกว่ายังเด็กเล็กเกินไป ที่จะเรียนรู้ มีเวลาอีกเยอะ ผลัดไปก่อน
ตอนวัยรุ่น ก็บอกติดเรียน ติดสอบ ติดเพื่อน ติดเที่ยว ไว้ค่อยทำก็ได้ รอไปก่อน
ตอนวัยกลางคน ก็บอกงานยุ่ง งานเยอะ หาเงิน ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ หาความมั่นคงให้กับชิวิต
เลี้ยงลูก ไว้แก่ตัว ค่อยปฏิบัติ ก็ยังทัน....
พอแก่ตัว เกษียณอายุ ก็บอก ขาไม่ดี ปวดหลัง จะเดิน เหิน ลุก นั่งก็ลำบาก ไม่ไหว......
พอใกล้ตาย....(ซึ่งคนส่วนใหญ่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่) ก็ค่อยมาระลึก นึกถึง
เราน่าจะ....อย่างงั้น อย่างงี้ .....
พี่อ๋อเคยสอนว่า ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจของเรา เพราะธรรมชาติของคนเรานั้น ....ลองสมมุติว่าเรานั่งดูหนัง นั่งเชียร์ฟุตบอล เล่นเกมส์ หรือสิ่งที่เราชอบ ทำไมเราไม่รู้สึกเมื่อย เหนื่อย หรือบอกว่าไม่ไหวแล้ว เป็นตะคริว เหน็บกิน ปวดขา ...แต่กับการ นั่งสมาธิ แค่ 5 นาที ที่พี่อ๋อบอกเป็นการทำบุญที่ได้บุญมากๆ เพราะจิตเราไม่ได้ยึดติด ทำบุญแบบนี้ไม่ต้องลงทุนเป็นราคา เพื่อให้มีฐานะทางสังคม เพื่อหน้าตา .... เป็นการทำบุญที่ไม่หวังผล อาทิ เช่นเรา เคยตักบาตร ใจเราก็คาดหวังว่าจะให้การทำบุญในครั้งนี้ ทำให้ชีวิตดีขึ้น ขอให้มีสิ่งที่ดีงาม เกิดขึ้นกับชีวิต ขอให้เป็นอย่างนั้น อย่างนี้ แต่กับการทำสมาธิ เพียงแค่ 5 นาที แล้วใจเรา สงบ อย่างน้อย ตัวเราเองก็ได้รับ หรือเริ่มรู้สึก ว่าเราสบายใจ เพราะปล่อยวาง ไม่มีอะไรที่ต้องคิด ต้องคาดหวัง ......สักเพียง 5 นาที ก่อนนอน ...ลองดูกันนะครับ....ลองทำให้มันเป็นธรรมชาติ
ธรรมชาติ ที่ไม่ต้องปรุงแต่ง มาเริ่มเรียนรู้ธรรมชาติใกล้ตัวเรากันนะครับ....เพื่อเราเอง เมื่อเราเข้าใจ .....เราก็จะสามารถเผื่อแผ่ แบ่งปัน สิ่งที่ดีงามให้คนรอบข้างเราได้.....................
มาถึงตรงนี้ ขอเบรคไว้แล้วมาต่อ ภาค 3 ตอน 2 เพราะมีคนบอกทุกครั้งที่ อ่านแล้วมัน ยาวมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เพราะธรรมชาติ ในมุมมองพี่อ๋อ ที่สอนให้รู้ มันมากมาย.....จริงๆ
ธรรมะ ใครใคร่เรียน ฝึกจิต
ชาติ มีทั่วสารทิศ ย่อมใกล้
รู้ไม่รอบมองผิด กล่าวอ้าง (โทษใคร)
ดีชั่ว ตัวเราไซร้ ห่อนได้ ตรึกตรอง..............
