มีเรื่องจะเล่า ตั้งแต่ทำงานทีวีมามีการทั้งทายมากมายที่แปลกๆ แต่คราวนี้มาแปลกสุด เริ่มจากการทักประเภทที่ว่า
Q:สวัสดีค่ะคุณหมอ
A:ขอโทษค่ะไม่ได้จบแพทย์
Q:สวัสดีค่ะอาจารย์ ช่วยทักหน่อยสิค่ะ
A:เอ่อ คือไม่ใช่หมอดูนะค่ะ ไม่ดูหมอนะค่ะ
Q:อ้อ ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องดูก็ได้แค่ทักเฉยๆก็พอค่ะ
A:สวัสดีค่ะ (ทักแล้วไง แล้ววิ่งหนีเลย)
Q:สวัสดีค่ะ ป้าแก่แล้วช่วยดูฮวงจุ้ยให้ป้าหน่อยนะ
A:ค่ะ
Q:ช่วยป้าหน่อยนะป้าเดือดร้อนจริงๆ ป้าเลี้ยงแมวอยู่ ๑๐๐ ตัว ช่วยป้าหน่อยนะ
A:ค่ะแต่ป้าจะให้ช่วยยังไงละค่ะ
Q:ป้าอยากให้หนูดูฮวงจุ้ยให้ป้าทำยังไงก็ได้ให้แมวของป้าอย่าป่วยอย่าตายนะ
A:#@#$!@#% (โห้….พูดอะไรไม่ออกเลยให้ฟ้าผ่าสิ)
(โทรเข้ามาที่บ้านแล้วยายบ๊วยรับ สุดยอด)
Q:ฮาโหล..ขอสายอาจารย์อ๋อหน่อย
A:ไม่อยู่ค่ะมีอะไรฝากไว้ไหมค่ะ
Q:อะไรไม่อยู่อีกแล้วงั้นขอจองคิวหน่อย
A:คือจองคิวทำไมค่ะ ที่นี่ไม่รับจองค่ะ
Q:อะไรอย่างนี้มันหลอกลวงประชาชนนี่ ไหนบอกว่า ช่วยคนไงแล้วทำไมไม่รับจองคิว อย่างนี้แย่มากนะ หลอกลวงมาก
A:อือ….ใช่เลวมากเลย ไม่ดี แย่มากด้วย แล้วโทรมาทำไมละ (เป็นไงยายบ๊วยตอบเท่ห์ไหม)
Q:ฮาโหล…ขอสายหมออ๋อหน่อย
A:พี่อ๋อไม่อยู่ค่ะ
Q:แล้วรับดูฮวงจุ้ยคิดเท่าไหร่ละ
A:เออ ปกติพี่อ๋อไม่รับเงินนะค่ะ ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆเลยค่ะ (กำลังจะพูดต่อว่าไม่รับดูฮวงจุ้ยแล้วแต่ปรากฏว่าพูดไม่ทันเค้า)
Q:(เค้าต่อว่า) อ้าวแล้วงั้นเอาอะไร ..แดก….เข้าไปละ
A:(โห้ เล่นงี้เลยหรือ ได้จัดไป เลยตอบไปว่า) อ้อ ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะแค่หาผัวรวยๆแล้วก็เกาะแค่นั้นก็พอค่ะ
หรือครั้งล่าสุด โทรมาจนเรางงฟ้ารับ เค้าบอกว่าเค้าเป็นเพื่อนเราจากโรงเรียนแถวบ้าน เอาสิ เราเลยโทรกลับไปหาเค้า เท่านั้นละ แม่เจ้ามาเป็นชุดเลย เชื่อไหมพูดไม่ทันเค้าเลยนะ แต่รวมๆแล้วประมาณว่า เราหลอกลวงชาวบ้าน ต้มตุ๋นอะไรประมาณนี้แต่ทึ่งคือ
เค้าบอกว่าเราดูฮวงซุ้ย เราเลยบอกว่าเราไม่ดูให้คนตาย
เค้าตอบว่า แม้…อีควา..ย งงแบบนี้นี่เอง ศาสนาพุทธไม่ได้สอนให้หล่อนฯลฯ ยาวเลย เราพูดไม่ทันแล้วฟังยังไม่ทันเลยเลยยื่นให้บี บีน่ารักมากรับแล้วฟัง มีคำว่า ครับ ๆ เป็นระยะๆ แล้วหลังจากนั้นก็อวยพรเค้าให้โชคดีแล้วก็วางหูไป เรางง มากว่าเค้าว่าไงบ้าง บีฟังทันหรือ เท่านั้นละ คำตอบที่บีให้เราเท่ห์กว่ามากมายนัก บีบอกว่าเค้าพูดอะไรบีก็ไม่รู้เลย ก็รู้อยู่แล้วว่าเค้าพูดทั้งๆที่เค้าไม่รู้จริง ก็ไม่ต้องไปฟังสิ โห…อรหันต์จริงๆ วางได้มากๆ ขอบอกว่าแม่จ้าว มัน "ครับ" อยู่ตั้งนานแต่ไม่รู้เลยว่าที่ "ครับ" คืออะไร
มาถึงการทักที่ทำให้เกิดการเขียนนี้เป็นการทักที่พี่อ๋อไม่รู้ว่าจะร้องไห้ดี หรือจะดีใจดี แต่พวกลูกศิษย์ที่รู้จักพี่อ๋อคง หัวเราะกันงอหายละ
เริ่มจากพี่อ๋อไปสภากาแฟ (ร้านกาแฟเจ้าประจำของเจ้บ๊วย) แล้วกำลังเดินดูของกับเจ้าลูกชายตัวดี เจ้านนท์ แล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งอายุมากแล้วละ (ประมาณ ๔๐ กว่า) เค้าเดินเข้ามา แล้วถามว่า เออ ใช่หมออ๋อหรือเปล่าค่ะ (กำลังจะตอบว่าไม่ได้จบแพทย์อย่างที่ผ่านมา แต่เพราะประโยคต่อมาทำให้พูดไม่ออกเลย ลองนึกหน้าพี่อ๋อตอนนั้นดูนะ อ้อวันนั้นพี่อ๋อใส่เสื้อผ้าแบบว่าถือว่าเรียบร้อยนะ สำหรับปกติพี่อ๋อ ถามลูกศิษย์ทุกคนได้ วันนั้นพี่อ๋อใส่ชั้นในเหมือนชุดว่ายน้ำท่อนบนสีน้ำเงินเข้มและใส่เสื้อสีขาวเป็นลูกไม้เพื่อให้เห็นชั้นในแสนสวย งานนี้ได้อภินันทนาการจากร้านเจ้แมะของเจ้าเล็ก คิดว่าสวยมากใส่กับกางเกงยีนขาสั้นมากกกกกกกก เดินออกจากบ้านอย่างมั้นใจจนกระทั่ง)
เค้าถามว่าใช่หมออ๋อหรือเปล่าค่ะ นี่ยืนมองแล้วก็ทะเลาะกับเพื่อนอยู่นานแล้วว่าใช่หมอหรือเปล่า แต่ไม่มั่นใจเพราะปกติหมอแต่งตัวเรียบร้อยมาก
โห้ …. อยากร้องไห้มากๆ ช่วยนึกหน้าพี่อ๋อหน่อยนะ ไม่รู้จะพูดตอบเค้าว่าไงเลย เจ้าพวกลูกศิษย์ ห้ามนะ ห้ามหัวเราะเด็ดขาด พวกแกควรจะคิดถึงความรู้สึกของฉัน ไม่รู้จะตอบอย่างไรเลย
แต่ลูกชายตัวดีน่าร๊ากมากๆๆๆๆๆ มันดันตอบเค้าไปอย่างรักษาหน้าแม่มากว่า
"ไม่หรอกครับนี่นะ เรียบร้อยมากแล้ว ในทีวีนะไม่ปกติครับ ปกติต้องยิ่งกว่านี้" ดููดูมันพูดไม่นึกถึงหน้าฉานเลย ปกติมีแต่คนทักว่า ในทีวีตัวใหญ่จังเลยนะค่ะ ตัวจริงตัวเล็กจัง แต่งานนี้ขอบอก อ๋อ เป็นใบ้ไปเลย ประสบการณ์ตรง ที่หาไม่ได้อีกแล้ว ไม่รู้ว่าจะร้องไห้ดีหรือ ดีใจที่คนจำได้ เป็นครั้งแรกที่ไม่มั่นใจว่าตกลงตัวเองควรจะรู็สึกอะไรดีี
