ตั้งแต่เกิดมาแล้วรู้ความ ไม่เคยมีวันไหนเลยที่คิดว่าตนเองผิดปกติ ยกเว้นเรื่องแม่ มีแม่ที่แปลกและไม่เหมือนชาวบ้าน แม่ที่ตื่นเช้าขึ้นมาถามเราว่า วันนี้ไปโรงเรียนไหม ถ้าลูกตอบว่าไม่ไปวันนี้ขี้เกียจ ถ้าเป็นแม่ปกติจะพูดว่า ทำไม?
แต่แม่ฉานตอบว่า เออ ดีดี วันนี้เดี๋ยวไปด้วยกันนะ ไม่เคยสนใจว่าจะสอบได้เท่าไร เรียนเป็นไง เวลาโทรบอกม้าวันนี้ไม่มีเรียน แต่เค้าไม่ให้กลับ ม้ามารับหน่อยได้ไหม พวกเราพี่น้องก็จะไปรอที่รั้วโรงเรียน ปีนครับ ปีนรั้วออกมา ช่วยกัน โดยมีคุณแม่ที่รักรอรับอยู่อีกฟากของรั้วโรงเรียน และถ้าจบแค่นี้ก็ไม่ใช่แม่ฉาน บางวันใช้ครูประจำชั้น ด้วยความที่เกิดมาไม่เคยเห็นแม่หวงของเลย ออกไรก็ให้เค้าหมด ทำให้ไม่ว่าไปไหน ทุกคนก็จะรู้จักไปตลาดรู้จักมันทั้งตลาด โรงเรียนก็เช่นกันใช้ครูประจำชั้นว่าให้ไปส่งลูกที่บ้านหน่อย วันนี้ไม่มีเรียน ครูแสนดีให้นั่งหมอบหลบอยู่หลังรถตอนที่ขับออกนอกโรงเรียน คิดดู แม่ดีไหม
แม่ติงต๋องขี้ลืมที่หนึ่งมีครั้งหนึ่งเค้าลืมกระเป๋าตังตัวเองหาไม่เจอบอกว่ามีเงินเยอะด้วย พี่อ๋อจำได้ว่าก่อนหน้านั้นเค้าเปิดตู้เย็นเลยแกล้วแซวเค้าว่าเอาไว้ในตู้เย็นหรือเปล่า เค้าบอกว่า "กูยังไม่บ้าหรอกนะ" แต่พอเปิดตู้มันวางอยู่ตรงหน้าเลย เลยหันไปบอกเค้าว่า "แต่อั้วว่าลื้อบ้าวะ"
ยังยังไม่จบ แม่ที่น่ารัก แต่พ่อน่ารักกว่า พ่อก่อนตายสั่งไว้ว่า (พ่อชื่อบุ๋น แม่ชื่อบ้วย) บ้วยเอ่ย เฮียไม่อยู่อย่าทำงานนะแค่ขายสมบัติก็เลี้ยงลูกได้จนโตแล้ว อย่าทำงานนะ ดีใจมากๆที่ป๊าสั่งไว้ใช่นี้เพราะถ้าเจ้แกทำลูกอาจจะไม่โตมาแบบนี้ก็ได้ เริ่มจากเมื่อพ่อตาย (30กว่าปี) มาม้ามีเงินหมุนในบริษัทส่งคืนแบงค์หมด หลังจากนั้นก็ขายที่ดินเลี้ยงลูก แต่น่ารักมาก พี่อ๋อควรเป็นเศรษฐีนะถ้าเป็นแม่คนอื่น เค้าขายอะไรบ้างเอาที่เด็ดๆนะ ขายตึกที่สีลมไปในราคา 4 ล้าน (บอกว่ากูได้กำไรแล้ว) หลังจากนั้นขายที่ติดชายทะเลที่สวนนงนุชไปอีก 14 ไร่ในราคา 7 ล้าน (คนที่ซื้อขายต่อหน้าเค้าเลย 400 ล้าน) เค้าบอกพี่อ๋อว่า เค้าซื้อมาแค่ 40000 ได้กำไรแล้วจ้า ลูกๆทำใจ แม่กูเก่ง
ไม่ใช่เพียงเท่านี้นะ นอกจากนี้ยังมีวีรกรรมที่เค้าทำมากมายเช่นปีนต้นไม้ โหนต้นไม้จนตกลงมาแล้วทำเหมือนจะสั่งเสียเพราะมันจุก แต่พอหายไปถึงโรงพยาบาลแล้วก็ไม่ยอมให้ตรวจบอกกูหายแล้ว บางครั้งเดินเค้าโรงพยาบาลเองโดยบอกว่าต้องป่วย พอเค้าไปหมอตกใจกันใหญ่บอกแกป่วยหนักมากนะ (แต่เดินเค้าไปเองนะ) ลูกโทรถาม เค้าตอบว่า รู้ใช่ไหมว่าเค้ายังไม่ถึงเวลาตายดังนั้นไปทำงานต่อเถอะ หลังจากนั้นก็นอกเล่นอยู่โรงพยาบาลจนเพื่อนที่นอนเตียงข้างๆตายไปทีละคนพอครบ 3 เค้าก็บอกว่าเค้าจะออกแล้วไม่งั้นเค้าจะเป็นรายต่อไป เราก็บอกว่าไม่รู้หมอให้กลับไหม เค้าบอกว่าหมอมันมาเกี่ยวอะไรด้วย กูจะกลับ แล้วพอหมอมาก็ให้เค้ากลับ งงสั่งได้ด้วยให้ป่วยและไม่ป่วย ปัจจุบันเจ้แกเบาวานมากกว่า 500 ยังปีนต้นไม้ ขับรถ หมอยังงงว่าทำได้ไงวะ ที่สำคัญปกติคนเป็นเบาหวานเป็นแผลไม่ได้ แม่ฉานไปพนันกับหมอ เค้าบอกว่าเค้าไม่เป็นไรหรอกอีก 3 วันแผลเค้าก็หาย หมอบอกว่าคุณป้าครับต้องทำแผลทุกวันนะครับไม่งั้นอาจจะต้องตัดขา แต่ยายบ้วยบอกว่า ไม่มีทางหมอหมอไม่ต้องทำแผลหรอกฉันทำเอง 3 วันก็หาย แล้วก็หายจริงๆแถมเอาไปเยาะหมออีกนะ
นอกจากยายเจ้จะรักษาตนเองยังเผื่อแผ่คนอื่นอีก บางวันกลับบ้านมาเจอใครก็ไม่รู้นั่งกินข้าวอยู่ในบ้าน หรือบางทีกลับมาก็มีเด็กมาอยู่ที่บ้าน เท่าที่จำได้มาม้าเลี้ยงเด็กกำพร้ามากว่า 20 คนทีเดียว ปัจจับันนอกจากพี่น้องที่โตกันมายังมีครอบครัวอีกที่มาจากวัดบ้างคนพิการบ้างอยู๋ในบ้านด้วย มาม้าเก็บตกมาเรื่อย บ้านนี้แปลกชอบเก็บตกคน แต่ขโมยหมา ใครมีหมาดำระวังนะถ้ายายบ้วยขับรถไปแล้วเห็นมันเดินอยู่บนถนนนะเค้าจะจอดแล้วอุ้มขึ้นรถเลย
นอกจากนั้นแม่คนอื่นลูกไม่บอกหรือโกหกก็ได้แต่แม่ฉาน ฝันไปเถอะ ถ้าโกหกเค้าได้คงต้องกลับไปเกิดใหม่ เจ้แกรู้ทุกเรื่อง รู้มันทุกอย่างแม้แต่เรื่องที่ไม่อยากให้รู้ มีอยู่หนมีเพื่อนมาบ้านแล้วขโมยเงิน แต่เราไม่เชื่อว่าเป็นเพื่อนเราหรอก เจ้แกยืนยันใหญ่เลยว่าเป็นเพื่อนคนไหน จนเค้าสารภาพ เจ้มองหน้าแล้วพูดว่า กูบอกแล้ว
มีแม่เป็นยิ่งกว่าเรด้าห์ พี่อ๋ออยู่เมืองนอก ม้าอยู่เมืองไทย พี่อ๋อทะเลาะกับพี่อ๊อดแล้วเค้าขับรถออกไป พี่อ๋อเลยโทรกลับหาม้าถามว่าเค้าไปไหน มาม้าบอกเค้าไปเมืองข้างๆอีก 2 ชั่วโมงกลับ แล้วพอเวลาผ่านไปเค้าก็กลับมาเราเลยถามว่าไปไหนมาเค้าบอกไปเมืองข้างๆ แค่นั้นยังไม่พอ อีกครั้งกลับมาเมืองไทยแล้ว เค้าคงทนเราร้องไห้ไม่ไว้ เค้าออกไปปักธูปหน้าบ้านเดินกลับมาบอกว่า เดี๋ยวมันกลับ แล้วพี่อ๋อก็กลับมาจริงๆ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเลย มีแม่เป็นยิ่งกว่าแม่มดอีกนะ
ทุกวันนี้ไม่ว่าอะไรก็มาม้า แม่ที่ไม่เป็นเพียงแค่แม่แต่เป็นทุกอย่างสำหรับชีวิต แม่ที่ไม่เคยมีอะไรปกติเหมือนคนอื่นเลย แต่ขอบอกตั้งแต่เป็นแม่ลูกกันมาไม่เคยเลยที่จะเห็นม้าพูดว่าทำไม่ได้ ม้าทำให้ได้ทุกอย่าง ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะรู้สึกว่าตนเองขาดทั้งความรักและการเอาใจใส่เพราะม้าให้จนล้น ม้าอาจจะไม่ได้เรียนมาสูง ไม่ชอบเข้าสังคม แต่ม้าสอนให้อ๋อรู้จักคำว่า "พอ" และคำว่า "ให้" โดยที่ไม่เคยมีข้อแม้ ม้ามีแต่ให้ให้โดยไม่จำเป็นต้องรู้จักหรือเป็นญาติ ไม่ว่าไปไหนก็มีแต่คนรัก ไปตลาดไม่มีใครไม่รู้จัก ไปอยู่อเมริกากับพี่อ๋อ เดือนเดียวรู้จักเค้าไปทั่วพูดกันไม่รู้เรื่องแต่ทุกคนก็รักเพราะม้าจะคิดถึงและเผื่อแผ่ทุกคนกับทุกอย่าง ครั้งล่าสุดพวกเรา(พี่อ๋อกับลูกศิษย์บางคน) อยากได้อะไรบางอย่างที่ทำได้ยากมากและต้องให้ความพยายามมาก แต่ม้าก็ไม่บ่น 6 เดือนผ่านไปความสำเร็จก็มา ม้ากลับให้เราโดยไม่หวงเลย ไปบ้านมาม้าไม่มีอดมีกินตลอด24 ชั่วโมง ม้ารักอ๋อและเผื่อแผ่ความรักนั้นไปสู่ทุกคนที่อ๋อรักด้วย สำหรับอ๋อไม่ว่าเกิดอีกกี่ชาติคงไม่สามารถมีแม่แบบนี้ได้อีก แม่ที่แสนจะผิดปกติ แต่เป็นแม่ที่อ๋อรักและภูมิใจที่สุด กลัวอยู่อย่างเดียวกลัวว่า วันใดที่ไม่มีม้าอ๋อจะอยู่ยังไง
